Qishki kayfiyat

Bu yil qish uzoq kelmadi. Dekabr allaqachon keldi, lekin o'rmonda hali qor yo'q. Kechasi mo'tadil ayozlar yerni sovutgan bo'lsa, kunduzi havo isib, muz erib ketdi.
Ko'pgina hayvonlarga bu ob-havo yoqdi. Masalan, Quyon shunchaki xursand bo'ldi. U o'rmon bo'ylab yurdi, qor yashirmagan konus va yong'oqlarni yig'di, uy ishlarini qildi va hatto do'sti Kirpi oldiga borishga ulgurdi.
Shunday qilib, bugun, ertalab bolalar bilan o'rmonda sayr qilgandan so'ng, Quyon ularni kechki ovqatga uyiga olib ketdi va u o'zi Kirpi oldiga borib, o'zi bilan eski, savatni olib ketdi, shunda u yoqimli suhbat qurib, ta'mirlash ishlarini ham bajarishi mumkin edi.
Uyga yaqinlashganda, quyon taqillatdi. Kirpi uni darrov ochmadi. U Quyonga o'xshab qayg'uli edi.
"Siz shunchalik xafasizmi?" - deb so'radi Quyon do'stidan, - nima bo'ldi?
- Yo'q, - deb javob berdi Kirpi, - uyga kirib. Hammasi yaxshi.
U oshxonaga kirib, deraza oldiga o'tirdi. Quyon ham savatni burchakka qo‘yib, stolga o‘tirdi.
Ular bir necha daqiqa jim o'tirishdi.
"Eshiting, samovar yoki boshqa narsalarni o'rnatamiz", deb Quyon qarshilik qila olmadi.
- Ha, albatta, - tushundi Kirpi.
Katta samovar olib keldi. Quyon unga suv quyib, olov qutisiga olov yoqdi. Ko‘p o‘tmay samovar jimgina xirilladi, o‘tin o‘choqlari xirillay boshladi.
- Yo'q, siz aniq bir narsadan xafasiz. – dedi Quyon ovozida xavotir bilan.
- To'g'ri, - to'satdan o'rnidan turdi Kirpi, - siz haqsiz. Men buni o'zim tushunmadim, lekin endi buni ko'rib turibman. Men juda xafaman. Bu juda achinarli, chunki qish hali to'liq kuchga kirmagan, sovuqlar yo'q va qor deyarli yo'q.
"Men afsuslanadigan narsa topdim", - deb jilmayib qo'ydi Quyon, - qish juda issiq bo'lgani yaxshi! Men uchun u umuman yo'q bo'lsa yaxshi bo'lardi.
U kirpi bilan o‘ziga bir piyola choy quyib, o‘zi bilan olib kelgan qulupnay murabbosini oldi.
"Yo'q, yo'q, yo'q," Kirpi rozi bo'lmadi, "bunday bo'lmasligi kerak, bu tabiat uchun yomonroq." Qishda qor, sovuq va bo'ron bo'lishi kerak.
- Nega kerak? - so'radi Quyon eskirgan simit bo'lagini tishlab.
Kirpi o'yladi.
- Ko'ryapsizmi, - dedi u, - qishda o'rmon uxlaydi. Butun tabiat dam oladi va kuchga ega bo'ladi. Qor esa katta adyoldir va uning ostida uxlash issiq va qulay. Atrofingizdagi hamma shovqin-suron ko'tarib, ko'rpangizni yechayotganda uxlash qanchalik yomonligini tasavvur qila olasizmi?
Quyon birdan chaynashni to'xtatdi. U katta oilada o'sgan va Kirpi tasvirlagan rasmni osongina tasavvur qilgan.
" siz haqsiz," dedi u, "bu yaxshi emas." Ammo xafa bo'lishning hojati yo'q! Ko'rdingizmi, men sizni qayg'uli fikrlardan biroz chalg'itish uchun keldim, shuning uchun bu unchalik yomon emas!
- To'g'ri, - dedi Kirpi jilmayib, - choy ichamiz.
U kosani o‘ziga tortdi va nonga jo‘ka asalining qalin, qalin qatlamini yoyib, katta sendvich qildi.
Do'stlar choy ichishni va bu yil ular bilan sodir bo'lgan voqealarni eslashni boshladilar. Quyon ketgach, Kirpi qayg'usidan asar ham qolmadi.

Kechasi esa ob-havo keskin o'zgardi: kuchli shamol esib, qor yog'a boshladi va tashqarida sezilarli darajada sovuqroq bo'ldi. Kirpi shamolning uvillashini va pechkadagi cho'g'ning chirsillashini tinglab, issiq adyol ostida uxlab qoldi.
Ertasi kuni ertalab uyg'onib, Kirpi butun maydon qor bilan qoplanganini ko'rdi. Eshikni ham ocha olmadi. Men derazadan tashqariga chiqib, qorni belkurak bilan tozalashim kerak edi. Nonushtadan keyin Kirpi uy atrofida yana bir nechta yo'llarni qazib oldi. U to'g'ri qaror qildi, agar bu zudlik bilan amalga oshirilmasa, keyinroq, qor ko'proq yig'ilganda, bu juda qiyin bo'ladi.
Kunduzi bulutlar tarqalib, yerda yotgan har bir qor parchasida yorqin quyosh porladi.
Kirpi xursand edi: u yugurishni, sakrashni va qor to'pini o'ynashni xohladi. U chanani olib, Quyonning uyiga yo'l oldi. Do'stining uyi atrofida butun bir qor qal'asi o'sgan edi, u bir qarashda hech kim yo'qdek tuyuldi, lekin Kirpi yaqinroq bo'lishi bilanoq, qorli binoga qiziqish bilan qarab, kichkina quyon qal'aga chiqib, baland ovozda so'radi:
"Xo'sh, STOP!" Kim kelyapti?
Kirpi kichkina quyon u bilan o'ynayotganini taxmin qildi va u hazil bilan javob berdi:
"Bu men, kulrang bo'ri". Endi men seni yeyman!
- Ha! – Quyon xursand bo'lib qichqirdi. - Buni bilgandim!
Va shu zahoti kichkina quyonlar boshpana ortidan chiqib, kirpi tomon qor to'plarini otishni boshladilar.
Kirpi zo'rg'a eshik tomon yo'l oldi. Quvnoq va kulib, qor to'plari ostida u koridorga yugurdi, u yerda Quyon uni kutib oldi.
"Salom, tipratikan", - dedi u yuzida tabassum bilan, - kelganingiz juda yaxshi. Bizga sizning yordamingiz kerak.
"Albatta, men yordam beraman", deb ishontirdi Kirpi hamon jilmayib, - nima bo'ldi?
- Hechqisi yo'q, kiring, hammasini o'zingiz ko'rasiz.
Kirpi oshxonaga kirdi, u yerda Quyon stolda o'tirdi. U juda xafa edi.
- Senga nima bo'ldi o'zi? – deb so‘radi kirpi do‘stidan. 
- Nega xursand bo'lasan, - deb javob berdi Quyon, - qancha qor yog'ganini ko'rdingmi? Barcha yo'llar qor bilan qoplangan. Endi siz uni tozalashingiz kerak. Men botqoqqa bormoqchi edim, lekin hozir ularni qor ostida topa olmayapman.
Xafa bo'lmang dedi Kirpi do'stini yupatib, "men sizga qo'ziqorinlar bera olaman".
"Ha, menda juda ko'p narsa bor", deb e'tiroz bildirdi Quyon, - men har doim shunday qish boshlanganda, rejalashtirilgan hamma narsa noto'g'ri bo'lganida va biz qorni tozalashimiz, muz teshigidan suv tashishimiz kerak bo'lganda xafa bo'laman. ", - quyon panjasini silkitdi.
- Ha, ha, - Kirpi rozi bo'ldi va stolga o'tirdi. Bu orada quyon unga piyola va likopcha olib kelib, samovarni itarib yubordi.
"Qorda tunnel qazganimizni eslaysizmi, bu kulgili edi", deb eslatdi Kirpi.
- Esimda, - tabassum qildi Quyon.
"O'shanda siz hali ham adashgansiz."
- Va siz ham! - Quyon g'azablandi.
- Va men. Bu qiziqarli edi. Yangi yil uchun Ayiqni qanday uyg'otmoqchi bo'lganingizni eslaysizmi?
Quyon kulib:
- Yo'q, eslamaslik yaxshiroqdir. Esimda yo'q - u ham bir piyola olib, choy quydi. - Bilasiz. Haqiqiy qish boshlanganda, qor yog'adi, ayozlar, men o'zim emasligimni his qilaman. Bu qandaydir qayg'uli va tushkunlikka aylanadi.
- Tushundim, - rozi bo'ldi Kirpi.
"Ammo men hozir yaxshiroqman." Siz meni qorong'u fikrlardan chalg'itdingiz. Rahmat.
"Xush kelibsiz," Kirpi panjasini silkitdi, "shuning uchun sizga do'stlar kerak."
Quyon kosadan bir qultum olib, bir daqiqa o'yladi va keyin:
"Bilasizmi, sizning kayfiyatingiz har xil ob-havoda yomonlashishi yaxshi", dedi.
Do'stlar bir-birlarining ko'zlariga qarashdi va quvnoq kulishdi.